Sunday, 31 January 2010



...κατι ακουω
κρατα την αναπνοη σου η μιλα μου ψιθυριστα..

ενας υποηχος...
αστο καλυτερα θα παω πιο περα....
τον ακουω ..ερχεται απο βαθια...
μεσα στο δωματιο του κεφαλιου μου αντηχει..
σαν καποιου αλλου ανθρωπου να ακουω την καρδια...

νυχτωσε μα δεν με τρομαζει πια..
γιατι ακουγοντας τον ηχο νιωθω την αγνωστη ψυχη κοντα..
ισως και πιο μακρια ,κανεις μας δεν ξερει..

σημερα το πρωι μια συννεφουπολη σεργιανιζε στον απεραντο ουρανο..
εκλεισα τα ματια μου για λιγο εστω να ακουσω εκεινη την καρδια
ερχεται μα δεν ξερω αν ειναι μακρια..
Post a Comment