Wednesday, 19 May 2010

ενα -

η παρασταση ελαβε τελος,ολοι οι πρωταγωνιστες ο καθενας με την σειρα του
κανουν χαρακιρι μπροστα στο εμβροντητο κοινο
οι κομπαρσοι αμπαρωνουν τα παραθυρα της ημισκοτεινης αιθουσας
για να μην ισχωρησουν οι ηλιακες ακτινες φωτος η αορατη πνοη ζωης,
ετσι καπως
μοιαζει η χωρα που επιζω
και τωρα ολοι ψαχνουμε την πισω πορτα για να βρουμε
την διεξοδο..
αγαπητο μου κοινο ολοι μαζι θα δουμε το τελος αυτο
γιατι μας ανηκει
οσο και αν να μην το θελουμε η να νομιζουμε
πως ολα θα εξαφανιστουν μενα ακομα αιματηρο ξεσπασμα
οσα κεφαλια και αν κοπουν
η λερναια υδρα του χρηματοοικονομικου πολιτισμου
θα επιβιωνει κοντρα στο πεισμα της ορμης
κοντρα στα ονειρα που ειχαμε παιδια και ολα χαθηκαν μεσα μας
σε αγνωστα δωματια σε αταιριαστους χρονους....

αυτη ειναι μια τελευταια ευκαιρια να γινουμε ολοι μαζι μια γροθια
μια ανασα μια δυναμη μια αναμμενη φωτια

μεσα της θα καουν ολα τους τα συμβολα
αυτη ειναι η ευκαιρια να γινουμε
ο ηλιος στα σκοτεινα μονοπατια για να βαδισουν
τα επομενα παιδια
......τους το χρωσταμε

μενω στο δωματιο μετακουστικα ενα νευμα μου ειναι αρκετο
αρκει να ειναι αληθινο
η αναγκη μου για το διαφορετικο δεν πηγαζει
απτης βιας το σκληρο προσωπο
ακουω την καρδια
την μουσικη στα αυτια
εχω μεσα μου
τον μαγικο συνδυασμο
ο χρονος μετρα αντιστροφα
ο δρομος ειναι αυτος
και ειμαστε ολοι καλεσμενοι οβερ
Post a Comment