Tuesday, 29 June 2010

μικρη προσευχη


ποσα να χωρεσουν
σε μια στιγμη
μικρη ζωη
πως εφθασα εως εδω
μονον εγω το ξερω
τοσα χιλιομετρα βαδισα
με ποσες βροχες ξεδιψασα
πια τα ματια που δακρυσαν
τα χερια που παλεψαν
με την μοιρα
θραυσματα χρονου
αγνωστα δωματια
αναρωτιμαι προς
τα που πεταω
οταν ακουω την μουσικη
αν κυλαω
μαζι
μετην αορατη ροη
αν ειναι αμαρτημα
να ειμαι ερωτευμενος
με οτι αναπνεει
με το καθε τι


ακουω την φωνη εντος μου
να εισαι εκει
κανε οτι μπορεις
κρατα σφιχτα την υπομονη

φιλα μου το παιδι..





Post a Comment