Saturday, 24 July 2010

ιριδα-


αναπνεουμε τον ιδιο αερα
συγκατοικουμε
κατω απτον ιδιο

βαθυστοχαστο
ουρανο

συγκεντρωνουμε
ολα μας τα ονειρα
μεσα στης νυχτας
το σιγανο μουρμουρητο
αφησα το φως ανοιχτο
μεσα στο δωματιο
για να νομιζουν
πως ειμαι ακομα εδω
μα εχω φυγει απο καιρο
δεν ηταν παραιτηση
δεν ηταν δειλια
δεν αναζητησα να βρω
την ανασφαλεια μιας σχεσης
ουτε να κρυφτω σε μιας αγκαλιας το καρτερι
βγηκα στο δρομο
μεσα μου το αγορι μαζι του
παλι συνομιλω
αντικριζω
τις πρωτες ηλιαχτιδες
νιωθω μεσα μου τον κοσμικο χρησμο
η απονευρωση των παντων
η εκτιναξη προς τα εμπρος
προσωπικα αμετοχος
ταυτοχρονα ομως
ενεργοποιημενος μηχανισμος
ετοιμος να εκραγει
επαγρυπνω αναμενοντας το σημαδι
στους δρομους στους χρονους




να ακουσουμε ολοι μαζι την βροχη
να απλωσουμε τα χρωματα μας στα μπαλκονια της γειτονιας
να παψουμε να αδιαφορουμε για τον συνανθρωπο
να νιωσουμε μεσα μας την δυναμη της ζωης
δεν θα παψω να στο γραφω δεν μενει κατι αλλο εδω γιαμενα
αλλα
ουτε και για σενα...






Monday, 19 July 2010

ξεβρακωτος θεος




η επανασταση ξεκινησε ειναι ολοφανερο πλεον
οι νεοελληνολαπαδες εχουν ξεχυθει στις παραλιες στις πλατειες
με μαγιο με το φραπε στο χερι το κινητο
και το γκομενακι που ψαχνει τον πλουσιο γαμπρο
τα σαρδελοκουτια που εισβαλουν μεσα απτις οθονες
τα απιστευτα κυβικα ανοησιας
ενω στο κεντρο της πολης
μπορεις να αντικρισεις
την αυτοκαταστροφη δεκαδες νεοι χαμενοι
πεσμενοι σε σκαλια νεκρα παιδια
ολοι γιναμε ακροατες τηλεθεατες
μα κυριως τελειοι κατ-αναλωτες
μιλαμε για αγαπες και παραζαλες μα κοιταζουμε μονο
το προσωπικο μας οφελος
μιλαμε για φιλια οταν εμεις δεν ειμαστε καν φιλοι
με τον ιδιο μας τον εαυτο
σαλιαριζουμε με τον εγωισμο
μονοδιαστατος φασισμος
η επανασταση ναι ειναι γεγονος
στις εκπτωσεις ολα ειναι δυνατον
να πουλησεις λιγο ακομα απτο φθηνο σου παραμυθι
πως ταχα νοιαζεσε για καθε συνανθρωπο σου
να αγορασεις λιγο ακομα απτον καιρο μου
μου πες πως ξεβρακωσες το θεο
και του πες να βγει στη σκηνη
γυμνος
μα εισαι γελασμενος
αν νομιζεις
πως ολη αυτη η παρελαση των ηλιθιων θα συνεχιστει..
ολα εδω
μενουν μεσα μου ταπεινα
οι χρονοι σου τελειωνουν
αν θελεις ακολουθησε
στον δρομο
τον μοναχικο
στον δρομο της επιστροφης
στον ανθρωπο .
οβερ



Thursday, 8 July 2010

μομπιλ τεκνοπαρτι


ολα ειχαν κανονιστει απο πριν
δεν ειχαμε κατι αλλο να προσθεσουμε
το φορτηγακι περνουσε μεσα απτα στενα αφηνοντας πισω του ενα βαθυ
βουητο ενω
σκεφτομουν τις τελευταιες λεπτομερειες του σχεδιου,ειμασταν
ολοι μας ετοιμοι
για να κανουμε πραξη για αλλη μια φορα
ολα οσα τριγυριζαν
μεσα στο μυαλο
εδω και καιρο.
Ο δρομος ηταν αδειος και σχεδον σιωπηλος,αραξε το οχημα πιο κει,βγηκαμε
σιγα σιγα ..πλησιασαμε με σιγανες κινησεις ..
το γκαζον απλωνοταν και μυριζε φρεσκοποτισμενο..ενας σκυλος μας γαυγιζε
απτο απεναντι σπιτι,λογικα ο νοικοκυρης θα κοιμοταν βαθια ..
ο ζαφ οπως τον λεγαμε μια και ηταν γρηγορος και ιδιαιτερα αποτελεσματικος
με ολα τα ειδη συναγερμων,απενεργοποιησε το ακριβο συστημα καμερων
μενα πατημα στο κουμπι απτο διαστημικο του χειριστηριο,
μπηκαμε απτην πισω πορτα .
Ανεβηκαμε στα υπνοδωματια και πλησιαμε το στοχο..
τους ξυπνησαμε μεσω της μουσικης που ακουγοταν απτο ηχεια του blaster κασσετοφωνου μου η τεκνο εκανε το θαυμα της..
..εντρομοι αρχισαν να μας ρωτανε τι θελουμε και αν αναζητουσαμε λεφτα οτι θα μας εδιναν οτι ειχαν ,αρκει να τους αφηναμε ζωντανους..βαρετες υποθεσεις..
τους κατεβασαμε στο πελωριο σαλονι ,βαρια διακοσμηση ,γυαλι και μαρμαρο και αποξηραμενα λουλουδια ,..απτα σπιτια που μισω..ανεβασα την ενταση απτα ηχεια
το παρτι ειχε ξεκινησει ..τους χαμογελουσα
καθοντουσαν και μας κοιταγαν με γουρλομενα ματια ,σχεδον ειχαν καταπιει τα λογια τους..
φεραμε τα ποτα απτο την μπαγαζιερα,τα φωτορυθμικα και τα κερια..
ανεβασα τα μπασα η μουσικη ταξιδευε μεσα στο σαλονι ,ανεβαινε τις σκαλες και εμπαινε
και στα υπολοιπα δωματια απροσκλητη...οπως καιμεις ..
σαββατο βραδυ ξημερωνει κυριακη ειμαστε ολοι μαζι η παρεα των χρωματιστων τρελων
σενα ακομα ξενο σπιτι που δεν μας καλεσαν και χορευουμε μαζι
μετους εκπληκτους ιδιοκτητες .ηλικιωμενο ζευγαρακι ,ομορφοι ανθρωποι..
πιο αργα μπηκαν και κεινοι στον ρυθμο,
ηδη ειχαν σκασει και οι υπολοιποι , το παρτι εφθασε τις πρωτες ωρες του
μεσημεριου....το σαλονι εμοιαζε με πεδιο μαχης ..
το ηλικιωμενο ζευγαρακι μας ευχαριστησε για την τοσο μεγαλη εκπληξη
και μας καλεσαν και το επομενο σαββατοβραδο..
ευγενικα τους ειπα πως η αποστολη μας συνεχιζεται
αλλου σε αλλη συνοικια ..το μομπιλ παρτι
εχει να δωσει και αλλου λιγη ζωη
να απλωσει τα χρωματα της ψυχης ..οβερ