Google+ Followers

Friday, 1 October 2010

ο ηχος της


εχεις ακουσει
τον ηχο
της ψυχης σου

μοιαζει

σαν το θρο[υ]σμα των φθινοπωρινων φυλλων

το κερι
που μενει
να καιει
στης καρδιας σου
το ζεστο χερι

ο χτυπος της καρδιας
που αντηχει
στα εγκατα
της μητερας γης

οι βραδιες
που ακουσαμε
τα κυμματα
μετρησαμε
τα βηματα
του φεγγαριου
αφησαμε τον αερα
να ρθει να μας βρει
εκει που δεν ειχαμε
ποτε μας φθασει
δεν ειχαμε ποτε μας
καταλαβει
πως ειναι δυνατον
να νιωσουμε
την αληθεια
σαν αναπνοη
απτο στομα της ψυχης
φως του ηλιου
ανατελει

μεμια κινηση ολο χαρη
νιοτη δυναμη σιωπη

ολα ειναι εκει
οπως τα αφησα
για να τα ανακαλυψω
παλι ολα απτην αρχη
ακουγοντας

τον ηχο της ψυχης μου
Post a Comment