Wednesday, 13 October 2010

η επομενη εξοδος


εχω να μαζεψω ακομα καποια τελευταια πραγματα
να τα βαλω μεσα στις χαρτινες κουτες
θα τα τακτοποιησω ανα ειδος
ευθραυστα εχω μονο μεσα μου
αν και αυτα ειναι πολυ καλα κρυμμενα

αφησα τον εξωστη πισω μου και ολα τα συννεφα
της καταιγιδας να συμπληρωνουν κομματι κομματι το παζλ
του απεραντο ουρανου

ακομα λιγες μερες στο τιποτα της πολης
δεν θα της χαριστω πλεον αλλο
δεν θα της δωσω ουτε μια μου αναπνοη

ολο αυτο που εχει μεταμορφωθει σε κατι απροσωπο

στο περιθωριο της
ψαχνεις να βρεις τις στιγμες
που θα σε κανουν να νιωσεις εστω το χτυποκαρδι
σαν τους υποτιτλους μιας βουβης ταινιας
μονο τα μηχανηματα τους ακουγοντε και καποιες
ανοητες συζητησεις για το που πηγαινουμε
και πως καταληξαμε εως εδω

οι οθονες αστραφτερες εικονες
συνδιαλεξεις με τον οποιοδηποτε
για το οτιδηποτε
τιποτα σιγουρο τιποτα αληθινο

ολα περιστρεφονται στον ιδιο κυκλο

θα αλλαζεις ρολους
συμβουλες
θα αποκτησεις φιλους και εννιοτε και εχθρους
θα χασεις τον εαυτο σου
θα αποκτησεις μια καριερα
θα πληρωνεις ολους τους λογαριασμους σου
σε εκεινους που δεχτηκες να σε ελενχουν
να σε αφηνουν πισω

θα νομιζεις πως καποιος σε αγκαλιαζει
καποιος σε σκεφτεται
θα νομιζεις πως εισαι εσυ οτι σκεφτεσαι
αλλα και οτι νιωθεις
εχεις χωνεψει ολα τα πλαστα τους ονειρα

εχεις παψει να νιωθεις

την ροη της ζωης μεσα σου
εισαι ενα ακομα πειραματοζωο
δεν εισαι πια
[αν-θρωπος]
εισαι ενα υβριδιο απο επιλογες
ηδονες
τεχνολογικες διαστροφες
ενας αποτυχημενος μικροργανισμος
δεν εχεις μελλον ουτε παρον

εισαι απων.-

η εξοδος ειναι η φυγη προς τα εμπρος τιποτα δεν με κραταει
κατω απτο θολο συννεφο...καλη σου τυχη ...

Post a Comment