Google+ Followers

Monday, 29 November 2010

3 ωρες


γυρισα για λιγες ωρες
στο πυκνο πλεγμα των κτιριων
και ενιωσα αποξενομενος

αλλιωτικος απομακρος

κοιταζα γυρω μου
ολοι υπνωτισμενοι μεσα στα σαρδελοκουτια
κανεις δεν σε κοιταζε στα ματια
φοβισμενοι αγριοι παγωμενοι
προχωρανε μιλανε
κρυμμενοι στα αθορυβα μυστικα τους
δεν νιωθουν πλεον πως
εχουν απολεσει τον εαυτο τους
εχουν αγκαλιασει τον
εγωισμο τους

πιο περα

στιβες τα αποριμματα
ποσο ταιριαζουν στα αστικα συναισθηματα
κανεις δεν εδινε σημασια
σε καποιον
που ηταν ξαπλωμενος
διπλα απτις τροφαντες σακουλες

ναρκωμενος

στιβες τα απανθρωπα σωματα
ποσο ταιριαζουν με τα γκριζα χρωματα

εφυγα μετα απο λιγες ωρες
τα πρωτοσελιδα να στεγνωνουν
κρεμασμενα βλεμματα
παχια ψεμματα
διαρκως χρωσταμε

ποτε μας δεν θα ξεπληρωσουμε το χρεος της ζωης

το μενος της ψυχης

το θριαμβο της σιωπης

δεν θα σε ρωτησω πλεον
τι ψαχνεις να βρεις
οταν ολα γυρω σου
δεν σε προκαλουν
να αμυνθεις



να λυτρωθεις..





επι στροφη






Wednesday, 3 November 2010

απομακρυνσου.


μακρια απτο εργοστασιο των ψυχων
απτα πρωτοσελιδα των περιπτερων
σενα παραθυρο που κοιταζει στον ουρανο
διαρκως αλλαζει χρωματα και συνθεσεις
στο μετεωρο σκηνικο
μακρια απτο πολυβουο κεντρο της παραιτησης
εκει που αστραφτουν τα ματια τους
εκει που πληγωνουν τα χερια τους
ολα μενουν πισω απτα στοματα σιωπηλα
κρυμμενα λογια δειλα
μενουν ξεχασμενα
εκει που κανεις πλεον δεν αναζητει την φυγη
μενει να γλυφει την καθε του πληγη
μακρια απο αυτο που με κρατουσε στο εδαφος
και με αποροφουσε στο υπεδαφος
σαν κινουμενη αμμος

εδω εχω το παλομενο ηχειο
της αναπνοης

μακρια
απτο εκωφαντικο θορυβο
των τροχων

μαζεψε οτι σου εχει απομεινει και σενα
και φυγε μην το σκεφτεσαι

καντο για την ζωη σου.οβερ.