Google+ Followers

Tuesday, 29 June 2010

ανθρωπος κουτι


ανθρωποι μεσα σε τοιχους μεσα σε κυβους σε τετραγωνα
ορθογωνια συμπαντα δωματια μεσα σε αλλα πελωρια δωματια
πολυ-δωματια ο ενας πανω αλλος πιο κατω αλλος δεξια αριστερα
διαγωνια αλλος μεσα στο δωματιο μιλα με αλλον μεσα σπτη συσκευη
σε αλλον που ειναι και αυτος μεσα σενα κουτι δωματιο
που εχει παραθυρο τα πρωινα ζηλευει την αυγη τον ηλιο
υψωνεται σαν γιορτη
ενα παιδι στο δαπεδο μετα χρωματιστα του μεσα στον κυβο
της αστικης διαδρομης
ποσο απεχεις απτην αποδραση με καποιο τροπο
να βγεις απτο κουτι
στο σαλονι τους μια τηλεσυσκευη κουτι εχει κεραιες
αναμεταδοτης των λεξεων και των πλασματικων εικονων
αλλοι μεσα σε αλλα κουτια χορευουν κλαινε γελανε
διαρκως συζητανε για τα επομενα ονειρα
για ολα τα παρελκομενα
τα κουτια μεγαλωνουν διαρκως
σου κρυβουν τον ουρανο
εσυ σκεφτεσαι να
αγκαλιασεις τον επομενο ανθρωπο
μετακουστικα μεσα στο κουτι
βραχυπροθεσμος αποδικωποιητης
μιας γεωμετρικης απεικονισης
ολα τα τεχνολογικα επιτευγματα
να σε κρατανε ενημερο και επιπροσθετα
προσαρμοσμενο
στις διαστασεις του κουτιου σου
του δωματιου
πιο εξω του ασφαλτοδρομενου δρομου
πιο περα ισως καποιος να βρει το σθενος
και την ψυχη να γκρεμισει το δικο του κουτι
να παρει ολα του τα φτερα
και να
εξαφανιστει για να σωθει



μικρη προσευχη


ποσα να χωρεσουν
σε μια στιγμη
μικρη ζωη
πως εφθασα εως εδω
μονον εγω το ξερω
τοσα χιλιομετρα βαδισα
με ποσες βροχες ξεδιψασα
πια τα ματια που δακρυσαν
τα χερια που παλεψαν
με την μοιρα
θραυσματα χρονου
αγνωστα δωματια
αναρωτιμαι προς
τα που πεταω
οταν ακουω την μουσικη
αν κυλαω
μαζι
μετην αορατη ροη
αν ειναι αμαρτημα
να ειμαι ερωτευμενος
με οτι αναπνεει
με το καθε τι


ακουω την φωνη εντος μου
να εισαι εκει
κανε οτι μπορεις
κρατα σφιχτα την υπομονη

φιλα μου το παιδι..