Google+ Followers

Wednesday, 22 September 2010

χωματινος


μερες νυχτες αριθμοι
πες μου αν βλεπεις
αν ακους την σιωπη
το γκριζο χρωμα του φθινοπωρου
απλωνεται στον αμιλητο ουρανο
αυτη η ορφανη πορεια
δεν υπαρχουν λεξεις πλεον δεν υπαρχουν
ολα εχουν αποκτησει ενα βαθυτερο νοημα
μεσα μου
δεν βρεθηκαμε εδω τυχαια
μπορεις να ακουσεις τον ηχο των αστεριων την κινηση των πλανητων
να νιωσεις τον αερα που περνα απο κοντα σου
πιστευεις πως θες να σωθεις
ετσι λες ..
με ποιον μοιραστηκες την μοναξια σου

παλι με μισολογα ..


παλι με ψεμματα
ορθωσες το αναστημα σου και μιλαγες για ολα τα επιτευγματα σου

εχεις κλειδωθει μεσα στον σκοτεινο εγωισμο σου
ολα φιλτραρονται απτον χωματινο εαυτο σου
δεν ειναι τιποτα δικο σου τιποτα ανθρωπινο σου θλιβερη η καθε σου πτυχη σπουδασες την αναιδεια και εκπληρωνεις καθε σου επαγγελματικη διδαχη

εχεις παραιτηθει απο καθε σου φυσικη ροπη...
εισε ακομα μια κληση απτην τηλεφωνικη σου γραμμη

συνεχισε να παραμιλας αυτο μονο μπορεις
να λες οτι θες να αλλαξεις τον κοσμο που επιζεις
πως θες να ζησεις τον πιο μεγαλο ερωτα
να τρως και να πινεις διαρκως
ενω καποιος αλλος ειναι νηστικος διψασμενος φτωχος

η αγαπη σου ειναι ενας ακομα ψευδεπιγραφος χρησμος

δεν υπαρχεις δεν ακους τιποτα πια δεν βλεπεις τιποτα επιλεγεις την βια για να εκφραστεις ..

συνεχισε να μην ζεις να μην διαρκεις

.αυτο σου ανηκει
αυτο σου αξιζει
.
αυτο εισαι.