Google+ Followers

Friday, 18 March 2011

zero


..διαβαζω σενα μπλογκ για την αυτοθυσια των 50 ανθρωπων στο πυρηνικο εργοστασιο

εχουν αφησει τις οικογενειες τους το καθε τους αγαπημενο προσωπο πισω

για να εμποδισουν την διασπορα του ραδιενεργου νεφους στην πατριδα τους

βαζοντας σε αμεσο κινδυνο την ζωη τους αν δεν ειναι ηδη αργα ...

και ειλικρινα νιωθω ενα σκιρτισμα μεσα μου ..υπαρχουν ανθρωποι που δεν

φοβουνται τον θανατο που πανω απολα εχουν το συνολο που δεν το βαζουν κατω

δεν εκλιπαρουν δεν μοιρολατρουν δεν κοιταζουν μονο τον εαυτο τους...

και βλεπω στην αντιπερα οχθη το μικρο χωριο μας

με τους εκατομμυρια παραιτημενους μικροαστους

τα κοριτσακια που γινανε γκομενακια μεσα στα ακριβα συνολακια

τα αγορακια που γινανε μεγιστανες μεσα στο ακριβο σαλονι

του αυτοκινητου

τα γηπεδα που ενας χτυπα με λυσσα τον αλλον

τους δρομους και τα στημενα τηλεοπτικα παιχνιδια

τα διαφορα αορατα συνδικατα που κλεινουν τους δρομους

τα εκατομμυρια ανεργους

τους φτωχους γεροντες

αναρωτιεμαι εν τελει

πoιος ειναι ο κατεστραμενος

ποιος ειναι πιο βαθια σαπισμενος

ποιος ειναι ο δειλος

ποιος ειναι ο πιο τιποτενιος...

..ποιος ειναι...